Lange tijd niet veel gedaan. De week in Nederland was hectisch en ik moest weer wennen aan de hitte. Het is nu volop zomer (vakantie). Voor het eerst kon ik twee keer bijna geen parkeerplaats vinden. Ik heb dus bijna een kwartier in de hitte, 32 graden, langs de schaduwloze kustweg gelopen.
Vandaag een bezoek aan de Henry en Mary Mc Clew tuin met expositie in La Napoule, zo'n 15 km van Cannes, aan de kust. Ik was er al eens geweest en was met een groot schilderij begonnen, maar op een gegeven moment stagneerde dat. Hoe was het ook al weer. Vanmiddag dus opnieuw een tekening gemaakt met een pen. Doet niet wat ik wil. Maar het werd toch wel aardig. Ik heb daar wel de meest bijzondere ontmoeting gehad. Een man met vrouw en kind komt bij me staan. In no-time zit hij gehurkt naast me en kijkt me recht aan en zegt (alles in het Frans): "Al het werk dat je tot nu toe gedaan hebt is uit je geheugen weg. Dat was een sur vie, dat was survivre. Dit komt rechtstreeks uit je hart. Dit is natuurlijk. Het is altijd bij je geweest en je hebt het in je hart bewaard. Dit is je echte leven. Ik zat hem aan te kijken alsof God een engel op me afgestuurd had die naast me knielde en me bevestigde in waar ik op dit moment mee bezig ben. Ik dacht, wacht even, u bent een Fransman en dit zijn echt Van Ede teksten. Ik ben toch niet door de hitte bevangen. Maar hij was echt van deze wereld, stond op en liep met zijn vrouw en dochtertje weg. De discussie over monoprint binnen de IAC inspireert me overigens om dat weer eens te doen. Vroeger maakte ik monoprints van tuinen.
Wel simpel: glasplaat, acryl, goed papier vochtig gemaakt en gewoon met een stuk karton op het papier goed aandrukken. Perspex plaat of metaal is natuurlijk minder kwetsbaar en kan onder de pers. Maar in principe gaat het om de meest eenvoudige druktechniek en is het natuurlijk leuk om te experimenteren met materialen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten