Mary Mc Clew heeft samen met haar man Henry, kunstschilder en beeldhouwer, een ruïne en een stuk grond aan zee omgetoverd in een fantasie wereld: oriëntaals, keltisch. Ik heb dit deel van de tuin geschilderd omdat het zo geheimzinnig is. Een besloten plek met een kleine fontein. In het water weerspiegelt het licht. Ik ben met acryl begonnen en heb daarna met olieverf gewerkt. Het aardige is dat je beter begrijpt welke keuzes Mary maakte bij het ontwerp. Als bestrating gebruikte ze een donkere oud roze steensoort. Dat contrasteert natuurlijk prachtig bij het groen. De buxus in de potten zorgen voor structuur, vier, op iedere hoek om de cirkel van het water één. Van daar uit geheimzinnige paadjes en trappetjes.
Voor de bogen staat in werkelijkheid een gietijzeren hek om te voorkomen dat bezoekers naar beneden springen.
Ik zou nog wel wat expressiever willen schilderen. Dacht aan Helena Schjerfbeck die dat introverte zo mooi combineert met een heldere, krachtige beeld en kleurkeuze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten