Cannes In een woestijn van zon, dicht langs de zee staan de platanen in een brede allee: dorstige herten, plotseling betoverd en in hun ren naar 't water star gebleven, het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd, het wit gewei breed opgeheven. Langslopend, te gezond, te naakt en door een lichte wijn in een soort droom bewegend, besef ik plotseling de enig werkelijke zonde: dat ik door het verwonderlijkste nauw geraakt, zonder besef door het bestaan gezegend en door de schadelijkste dingen nauw geschonden, ver van de werkelijkheid ben weggeraakt. M. Vasalis, uit: de Vogel Phoenix, Van Oorschot, Amsterdam 1961
Geen opmerkingen:
Een reactie posten