Reünie verpleegstersschool VU okt 1961

Ruimte

Ruimte
Tot nu toe heb ik nauwelijks geschilderd. De verhuizing, de tuin, maar ook dat landschap. Dat imponeert. Wat moet ik ermee. Het is zoms zo abstract.

Terug naar de Bourgogne, de ruimte, leegte, de verstilling. Deze keer een huis in de Morvan, een "fermette", woonhuis met hooischuur en stal in een gehucht met tien huizen. Anders dan Cannes, anders dan Den Haag. Back to basics. Ik heb begrepen dat Balthus die zeven jaar in het kasteel aan de overkant woonde, nauwelijks het kasteel verliet. Hij maakte bijna 50 schilderijen van deze streek.

Nogmaals Sisley

Nogmaals Sisley. Mijn eerste poging om te copieren. Tot nu toe heb ik op bestaande formaten gewerkt i.p.v. de exacte maat van het werk. Dat scheelt over het algemeen niet zo erg veel, maar je moet dan een paar centimeter smokkelen. Dit is een F10, het andere werk zijn F20 en P20. Waarschijnlijk spanden ze hun werk zelf op of lieten ze het opnieuw opspannen en inlijsten.
Impressionisten vernissen niet. Dat geeft mij in ieder geval ook de kans om in Parijs in Musée l'Orangerie te kijken hoe erg ik me vergist heb en ik kan het dan misschien nog wat aanpassen.

Renoir

Meisjes aan een piano. Dit schilderij vond ik in een Italiaans boek dat ik in de kringloop kocht. Ik controleer altijd op internet of de afbeelding in kleur erg afwijkt van andere afbeeldingen. Tot mijn verbazing zag ik dat er een vrijwel identiek schilderij van Renoir bestaat. Het rechtse meisje leunt dan niet op de piano. Ik had de opzet toen al klaar en ben toen toch maar verder gegaan met dit schilderij dat in privé bezit is. Renoir is de man van het detail. Overal is wel weer iets bijzonders gaande: een beeld, sofa, schilderij, gordijn (met kwastjes die je pas ziet als je er honderd keer naar gekeken hebt) krullen in de piano, stipjes en bloemetjes op de jurken, kortom, er komt geen eind aan. De wereld gewoon zo voorstellen als je het graag wilt hebben: mooie, lieve, onschuldige, een tikje sensuele meisjes die in een gouden wereld muziek maken. Wat wil de kijker nog meer.

Fantin Latour

Met dit schilderij ben ik nog bezig. Fantin Latour bewonder ik altijd voor zijn prachtige bloemenschilderijen. Helaas moet ik copieren uit boeken. Je kan dan niet precies zien welke details er zijn. Ik had een iets duurder doek gekocht, maar tot mijn schrik merkte ik dat het toch niet klopte. Doeken van impressionisten zijn uiteraard niet van katoen en met naturel linnen is het makkelijker om de structuur van het doek mee te laten spreken en dunner te werken. Wat ik van Fantin Latour leer is de prachtige overgang van een licht naar een donker vlak. Als ik dit schilderij en dat van Renoir klaar heb dan wordt linnen besteld. Misschien dat ik me weer aan een Sisley waag. Hij heeft een paar schilderijen gemaakt die het doek heel erg mee laten spreken, bijna schetsen. De ellende is dan natuurlijk dat je het in één klap goed moet neerzetten.

Copieren

Sisley, winter in Louveciennes

Een hele tijd niets aan mijn blog gedaan. Een onderbreking in November, verjaardag vieren in Nederland, hakt er op in. Ik ben meteen uit mijn concentratie. Toch werk ik weer flink door. Heb een aantal impressionisten gecopieerd. Sisley, twee maal, ben bezig met Fantin Latour en met Renoir. Ik leer hierdoor heel goed het verchil kennen tussen de schilders. Sisley is technisch consequent. Hij gebruikt alle regels voor het suggereren van diepte. De kleuren, b.v. voor zijn herfstschilderij, zijn zo stralend. De luchten zijn prachtig geschilderd. Vier, vijf kleuren die samen een impressie geven van een bepaalde sfeer in de lucht. Ik zal nooit meer een strakke blauwe lucht schilderen.